Vanmiddag met de minibus vanuit LopBuri naar Bangkok vertrokken om morgen naar Chiang Mai te vliegen. Niet dat ik zo graag in Bangkok wil zijn, maar ik heb deze keer geen zin in de lange treinreis te maken van tien uur, die meestal uitloopt tot 11 of soms 12 uur reizen. Ik wil even een weekje uitrusten en afstand nemen van het hospice.
dinsdag 16 februari,
Voor de aardigheid neem vanmorgen de stadsbus om naar het binnenlands vliegveld Don Mueang te rijden, wat een stuk dichterbij de stad ligt dan het internationale vliegveld Savarnabhumi. Ik vermaak me tijdens de bijna twee uur durende rit met van alles wat er om me heen gebeurd. Omdat het niet zo heet is op dit moment is het goed te doen. Met een taxi heb ik in het verleden over de deze rit ook wel eens anderhalf uur over gedaan, dus. Het is een wirwar van in en uitstappende mensen.
De buschauffeur van het eerste gedeelte van de rit heeft niet veel geduld. Zodra de laatste passagier een voet op de treeplank heeft gezet suist hij weg. De meeste passagiers zijn daar op berekend, maar als een slecht ter been, oudere vrouw instapt gaat het bijna mis.
Met hulp van de conductrice ploft ze wankelend, hevig hijgend, op haar zitplaats.
Mopperend zet de ongeduldige chauffeur zijn rijstijl voort.
Ik heb mijn vlucht bij Nokair geboekt, maar als ik na vijfentwintig minuten aanschuiven voor in te checken aan de beurt ben hoor ik dat mijn vlucht door lionair is overgenomen en wordt ik naar een andere balie gestuurd. waar gelukkig geen rij wachtende voor me staat.
Vlak voor het instappen wordt er omgeroepen dat de vlucht een andere gate heeft gekregen. De menigte stroomt die kant uit, maar bij die gate zijn de passagiers nog voor een andere vlucht aan het instappen. Als er wat van de wachtende mensen verdwijnen ga ik twijfelen of dit wel de goede gate is en ga nog eens terug om te vragen. De medewerkster bevestigd dat het toch echt deze gate moet zijn, maar dat de vlucht vertraging heeft. Als de nieuwe instaptijd met een uur vertraging is aangebroken verschijnt er op het scherm de gegevens van een andere vlucht.
Met wat zoeken zie ik de juiste gate waar de mensen al aan het instappen zijn en kan ik nog net aansluiten. Verder verloopt de vlucht prima.
donderdag 18 februari,
Het is erg wennen aan het niets hoeven, ik heb wat moeite met die omschakeling.
De rust te ervaren is heerlijk maar ik zoek steeds naar dingen om te kunnen doen.
Het is heerlijk weer, s' morgens een beetje fris, maar als je bezig bent heel goed te doen.
Om zeven uur begin ik met ritueel bladeren vegen, waar ik zo'n drie kwartier mee bezig ben. Daarna ontbijt, wat bestaat uit muesli met fruit en yoghurt en fruit
Het bladeren vegen heeft niet lang het schone resultaat, door de wind laten de bourgainvilliea bloemen die gisteren op zijn mooist waren vandaag los en dwarrelen neer op het net geveegde beton.
De witte pracht van de Bougainvillea.
Ik krijg er niet genoeg van.
Volle maan boven Saraphi, Chiang Mai.
Een deel van de kokosnoten oogst, gekapt door de buurman.
Ontdaan van een deel van de bolster, klaar om gedronken te worden, heerlijk!
Insecten vinden in de buitentoilet een plek om een nest te maken.
Een wonderlijk bouwsel.
maandag 22 februari
Huisaltaartje bij Yves in de tuin.
maandag 22 februari,
Vandaag een van de vele Boeddha feestdagen door het jaar.
De flesjes "naam dang" (rode limonade) zijn geofferd.
Er liggen ook een paar zakjes "kanom" snoep bij.
Ik had vandaag de terugreis naar lopBuri willen maken maar kreeg pas voor woensdag een ticket voor de trein.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten