Na het werk wilde ik "even" gaan rusten, viel in slaap en werd pas een paar uur later wakker waarna ik ben blijven liggen en tot de volgende ochtend. heb geslapen.
Het is vanuit Naderland met zijn voorjaar temperatuur van woensdag toch best nog een overgang naar de 35 graden van hier.
Vandaag, zondag mijn derde werkdag ben ik bijna rond met de meest "noodzakelijke" karweitjes. Bijna iedereen is geknipt (een enkeling was in de drie maanden van mijn afwezigheid niet geknipt) en geschoren, ben nu bezig met tussendoor nagels knippen en vijlen. sommigen hebben nagels van meer dan een halve centimeter lang.
Kreeg vandaag van de Manager een bureau om mijn spullen voor de verzorging op de bergen. Ik spaar nu tijd uit omdat ik niet meer hoef te zoeken, maar plek heb om alles te ordenen. Zelfs een bureaustoel liet hij aanrukken, maar daar zal ik niet veel gebruik van maken denk ik.
Vandaag was Mami (Japanse vrijwilliger) op bezoek, die vanwege gezondheid redenen jammer genoeg niet meer hier kan werken. Zo'n vier jaar was ze heel frequent aanwezig.
Gisteren ontmoette ik Jimmy (voorheen ziekenverzorger hier in het hospice)
Ook hij mag kan niet meer hier werken nadat hij een jaar geleden hier tbc opliep.
Vrijdag heb ik vanwege de 85ste verjaardag van Jan Straatman (vrijwilliger van het eerste uur, hij heeft dit project eigenlijk ontdekt. Dank zij hem ben ik er terecht gekomen) een etentje georganiseerd (door hem getrakteerd) voor de mensen die hem hier dierbaar zijn.
Jan heeft dit werk hier tien jaar gedaan en moest in 2006 na een herseninfarct hier opgelopen naar Nederland worden gerepatrieerd.
Jan, op je gezondheid en heel erg bedankt voor het heerlijke etentje, ook namens
mr. Samrid, Sutree en Pakai and family. (Kimlai en mr.Tanachai konden niet aanwezig zijn)
Jammer dat je zijn vlechtje niet kunt goed zien op zijn voor de rest kale kopje.
Ook deze avond kwam het verlegen bloemenverkopertje langs.
Dit geurige kransje heb ik uitgezocht voor de jarige Jan Straatman.
------------
In het hart is een muntstuk van vijf bath meegenomen dit voor Tamboon (offering aan Buddha)
Toen ik vanmiddag Pawa (patiënt op de 2de verdieping, geestelijk beperkt) hielp bij het eten van een ijsje, getrakteerd door een van de bezoekers, verslikte hij zich en proestte me een plakkerige hap ijs in mijn gezicht. Ik had het kunnen weten, want net ervoor had ik zijn bed schoon gemaakt nadat ze hem zelf zijn middageten hadden laten eten. Ik denk dat er meer op zijn bed lag dan dat hij heeft binnen gekregen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten