Een van de jongste telgen van het project, het zoontje van de vrouw van de wasserij.
Hij heeft het best naar zijn zin, kraaiend op de schoot van "Opa" Huub.
Versieringen worden (meer dan voor Kerstmis) aangebracht voor de komende jaarwisseling.
Neem een cadeautje van Sunisa in ontvangst.
teken van dank,,,,,
En dan kan om zes uur op 30 december het feest beginnen.....
Ik ben er speciaal voor terug gekomen naar de tempel daar Mr. Tanachai me voor het feest had uitgenodigd.
Terwijl ik naar de tempel reed kwam ik de brandweerauto tegen en zag dat de heuvel, dicht bij het klooster van de buren in brand stond. Daar het op dit moment windstil was bleef de rook in het dal hangen.
Een groot contrast met het prachtige beeld dat ik even te voor had toen ik in de schemering vertrok bij het pension. Een grote groep reigers vloog over, een prachtig gezicht dat wel twee minuten duurde eer de grote groep was overgevlogen.
Tongsi heeft veel succes met haar karaoke nummer, vanuit het publiek wordt haar de nodige biljetten van twintig bath toegestopt. (zie foto hier boven)
En natuurlijk wordt er door jong en oud gedanst.
Al bij de eerste dans wordt ik uitgenodigd om mee te doen. Ze weten van andere jaren dat ik daar wel voor te vinden ben. Ze laten me echter niet even uitzweten en zo ben ik dan alweer bezig met mijn volgende dans.
Tegen half negen neemt de net gearriveerde Phra Alongkot plaats op zijn troon en houdt een toespraak van bijna een uur. Gelukkig tussen door met een vrolijke noot, zodat de lange duur een beetje gebroken wordt.
Als eerste moet ik op uitnodiging van de Manager naar voor komen, en onder applaus wordt ik door de Abt bedankt en overhandigd hij mij een geschenk.
Daarna is het de beurt aan alle werknemers en voor zover dat mogelijk is de patiënten. Mr. Tanachai leest een voor een alle namen op en ieder komt op zijn beurt naar voor en knielt bij de Abt neer om zijn of haar presentje in ontvangst te nemen.
Het is een raar idee dat op twee honderd meter hier vandaan een brand woedt, terwijl wij aan het feesten zijn. Maar ik zie dat nu en dan toch een bezorgde blik aanhoog gaat.
Gelukkig zijn er kort geleden veel struiken rondom de huisjes van patiënten en andere gebouwen weg gehaald, zodat deze veilig zijn bij een eventuele brand.
Om tien uur is het feest afgelopen.
Wanneer ik op mijn brommer wil stappen om naar huis te gaan zie ik Wi bij het hospice met een bezem een kleine slang verjagen.
Op de heuvel ziet het nog rood van de vlammen die zich een weg omhoog hebben gebaand richting top.
En zo wordt 2015 hier langzaam uitgeluid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten