Nog maar net begonnen aan mijn eerste werkdag in het hospice, tijdens mijn
begroeting ronding ontmoette ik in het bed naast dat van Wan, de stervende Suta.
Ik heb een poosje bij haar gezeten maar ze reageerde nauwelijks meer op mijn woorden. Nam me na mijn begroetingsronde bij haar terug te komen omdat ik zag dat ze spoedig zou sterven.
Een half uur later, was net met mijn eerste knipbeurt bezig vernam ik dat ze was overleden.
Ja, Kanung (verstandelijk beperkt) zat al ongeduldig op me te wachten voor zijn knipbeurt, terwijl ik mijn spullen nog bij elkaar moest zoeken. Bij mijn binnenkomst liep hij mij al te gemoed, druk gebarend makend dat hij zijn haar geknipt wilde hebben.
Met alle liefdevolle omhelzingen die me ten deel vielen bij mijn aankomst kan ik voorlopig vooruit. De hele dag nog door kwamen "buiten" patiënten naar me toe lopen voor begroeting.
Het is kwart voor tien in de avond, merk dat ik veel te moe ben om te schrijven, beloof dat ik morgen met mijn eerste dag hier verder ga.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten