Via via kwam ik achter het telefoon nummer van Kimlai. Kimlai had de leiding van het kleine (in vergelijking met Wat Prabat Nampo) aidscenter in Thatako dat in 2005 door geldgebrek moest ophouden te bestaan. Toy, geïnfecteerde aidswees was een jaar eerder vandaar als klein jochie naar LopBuri overgeplaatst omdat hij hier wel aan de aidsmedicatie kon komen.
Ik heb Toy het telefoonnummer van Kimlai gegeven dat hij meteen gebruikte om contact met haar op te nemen.
De volgende dag kwam Toy me vertellen dat Kimlai een bezoek aan hem wilde brengen.
Vandaag was het zover, en ik was nog maar net bezig in het hospice toen ze samen voor de deur stonden. Het was ontroerend om te zien hoe close de twee waren, ze hadden elkaar al die jaren niet gezien. Samen zijn we op audiëntie bij de Abt geweest en heb ik hem het verhaal verteld.
Na de lunch die we samen gebruikten moest Kimlai weer naar Bangkok vertrekken.
Kimlai en Toy, na jaren weer met elkaar herenigd...
op de achtergrond Phra Alonkot de Abt.
Samen hebben we nog een stukje video gekeken dat ik van een optreden van Toy heb opgenomen.
Normaal staat s'middags te TV nooit aan nu met de Asia-games wordt een uitzondering gemaakt.
Dit speciale gerecht zat bij de lunch voor de patiënten vandaag...
Een twee Japanse vrijwilligers die er voor drie dagen zijn samen met Mea Dang.
Rolstoel gebonden patiënt Tongbon helpt patiënt Sanan met drinken.
Zou het met drang te eten geven van Tiboa aan Choanan dan toch effect hebben?
Het lijkt wel of de stervende Choanan vandaag stabiel is.
Ik stond er vanochtend even bij toen Tiboa weer met zijn wat drammerig voed methode bezig was.
Telkens als Choanan zich wegdraaide haalde Tiboa hem weer terug en bleef hem rijstsoep voeren.
Ik stelde Tiboa voor een potje geconcentreerde kippen bouillon doorheen te mengen, dat hij puur absoluut niet lust. Met veel geduld kreeg Tiboa hem een halve cup toegediend.
Gisteren heeft bezoek gehad van zijn familie, dat heeft misschien ook wel invloed op zijn gesteldheid gemaakt. Ik zag hoe zijn grootvader, een heel klein mannetje, die monnik is hem een kusje op zijn voorhoofd geven, ik smolt bijna, zo vertederend om te zien ....
foto: Sompong
Een paar keer per dag maak ik de ogen van Choanan schoon.
Ook Pawat had vandaag bezoek, zijn vrouw, een ontzettend aardig mens, die heel lief voor hem was en steeds grapjes maakte.
Vandaag is Wanai vertrokken. Winai was hier al in mijn begin jaren en is tussendoor wel eens weg geweest. Nu gaat hij trouwen met zijn vriendin (heb ik geen foto van) die hij hier ontmoet heeft.
Winai, foto van enkele jaren geleden.
Kenmerkend met zijn lange paardestaart.
De laatste jaren assisteerde Winai bij crematies.
Het was vandaag behoorlijk warm, 32 graden
Geen opmerkingen:
Een reactie posten