Anusit werd 10 dagen geleden opgenomen. Totaal verward en heel emotioneel.
Die morgen vonden we hem dood op de vloer tussen allerlei spullen en rommel in zijn huisje.
Het was een heel naar gezicht hem daar zo te zien liggen.
Ook in bed 18 is een nieuwe patiënt komen te liggen, ook hij is erg verward.
Begin van de week is een jonge man opgenomen die zwaar onder de scabiës zit. Toen ik zijn haar probeerde te knippen met de tondeuse kwam ik niet doorheen vanwege de korsten, ook zijn handen, oksels en voeten zaten onder de korsten. Zo ernstig heb ik het de laatste jaren niet meer gezien. Hij moet apart liggen vanwege het besmettingsgevaar.
Dit is een foto van enkele jaren geleden, Nalop en Ram tussen de zonnebloemen.
Jammer genoeg is de zonnebloem teelt overgegaan in maisaanplant, doodzonde!
De hoge maisstruiken belemmeren je het uitzicht en de struiken blijven staan totdat ze helemaal verdort zijn. De afgelopen weken zijn met grote machines de planten geoogst.
Daarna worden de velden afgebrand en geven een triest aanblik.
de bene van Jotin voor de behandeling
...en zo wanneer je de verzorging bijhoud. De verkleuring van het pigment is blijvend.
maar nu zijn de bene weer gaaf.
Terwijl ik bezig ben tikt een bezoeker me op de schouder en zegt hij dat hij me herkent van de tv, of hij met mij op de foto mag.
Om de paar weken komt deze mevrouw met haar man om de patiënten te trakteren op een lekker hapje. Vanaf de achterbak van hun pick-up bereid de vrouw haar lekkernij en menigeen weet de uitdeelpost te vinden.
Deze week donderdag heb ik een bezoek gebracht aan het kinder-project, een dik uur rijden vanuit Lopburi. ik was enkele jaren geleden dat ik er voor het laatst was. Toen samen met Mami en een groepje Japanse vrijwilligers. Ook hier is in de loop van de jaren wel wat veranderd maar toch kwam ik nog enkele bekenden tegen. ik was nog maar net uit de auto gestapt of de zwaar spastische Biak kwam me toegelopen om me te omhelzen.
Het uitdelen van een klein kadootje voor de kinderen in de vorm van een zakcent.
hij was gehandicapt, of hij daarom op de grond zit was me niet duidelijk.
de hele groep klaar voor het middagmaal.
De concurrentie slaat toe, een van de (buiten) patiënten knipt de haren van Nipawan. Hij heeft er wel meer kaas van gegeten dan ik moet ik bekennen.
Vandaag was ik echt ontroert toen ik vanmorgen de dementerende Somjit goede morgen zij.
Ze pakte mijn hand, streelde die en zei "goodmorning…..I love you"
Ik had een brok in mijn keel van de manier waarop ze het uitsprak.
Somjit
Het gaat slecht met Ponhom, de jong vrouw in bed 29. Dha had haar rechtop gezet omdat ze erg benauwd was. Het is erg vermoeiend voor haar om al haar doorlig wonden te verzorgt moeten krijgen.
Ponhom
Vanmiddag wilde de verpleegster haar daarna zoals anders op bed wassen. Maar ze was zo zwak dat we haar met een paar mensen rechtop moesten houden. Plots viel ze helemaal weg en leek het dat ze onder onze handen overleed. Maar even later kwam ze weer bij en zei ze dat we haar hoofd vergeten waren te wassen. Met kussens ondersteunend om haar rechtop te houden omdat het hoofdeinde van het bed weigerde omhoog te gaan. heeft ze een hele tijd zo gezeten, later lag ze toch vrij rustig te slapen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten