Eindelijk eens een gezonde traktatie. Doorgaans is het zoetigheid wat door bezoekers aan de
patiënten gedoneerd wordt.

Narat aan de beurt voor een knip/scheerbeurt.
Maar de "kapper" zelf is ook toe aan een bezoek aan de kapper zo te zien.
Eigenlijk is het mondkapje niet bedoelt om op je arm te dragen, zeker niet als je zo dicht bij de patiënt bezig bent.
Van een afstand kijk ik toe hoe de halfzijdig verlamde Yang-Yang het onderlaken van zijn bed is aan het verschonen.
Het kost me heel veel moeite om niet in te grijpen om het van hem over te nemen.
Met zijn ene hand en zijn mond maakt hij knopen in de vier uiteinden van het laken. Langzaam en met veel moeite krijgt hij de gemaakte hoeken over de matras getrokken. Balancerend op zijn ene goede been moet tegen het bed leunen om niet om te vallen. Ik heb niet gezien hoe hij zijn bed met alle spullen heeft leeg gemaakt, maar nu hij eindelijk het schone laken op zijn plek heeft moet de hele inboedel weer terug op zijn bed. Ook dat lukt hem uiteindelijk. Mooi om te zien hoe iemand toch, ondanks zijn beperking zelfstandig wil zijn.
Liam, ik denk onze oudste patiënt, probeert op eigen kracht naar het toilet te gaan.
Voor de liefhebber, gefrituurde insecten met reepjes lente uitjes.
Ik kan er niet achter komen of het kakkerlakken zijn.
Of toch maar liever de kippenpootjes!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten