Woensdag 18 juli 2018

 Vandaag 18 juli 2018 is het alweer 10 jaar geleden dat Kritsana overleed. Een van de vele patiënten die ik me nog heel lang zal blijven herinneren. Ik was erg onder de indruk van zijn vechtlust.
Als tastbare herinnering heb ik deze naamdoek gemaakt.
(mijn zus Mieke heeft het handwerk verricht)

 

In mijn dagboek schreef ik in der tijd:

….Kritsana….Is er dan niemand die jou mist?....Is er niemand die om jou gaf?...Waar zijn je vrienden?...Waar is je familie?...Er was niemand, en er is nu ook niemand nu je bent heen gegaan....
Slechts twee weken was je hier bij ons. Ik mocht met je meelopen, dat laatste stukje van jouw leven mocht ik er voor je zijn...We- een paar monniken en medepatiënten nemen afscheid van je....Langzaam verlaat je deze voor jou eenzame wereld en je uitgeteerde lichaam. Spreid nu je vleugels en laat je leiden naar het licht,...voorbij de pijn, ver voorbij de pijn....