Welk dat we op dit moment goed kunnen gebruiken. Geel, de kleur van de koning.
Na en hevige regenbui liggen de meeste bloemen op de grond, maar na twee dagen staat hij er weer prachtig bij.
Ook nu in deze periode van rouw moet het "gewone" dagelijkse leven ook weer door gaan.
Weer oog kunnen hebben voor de kleine dingen om ons heen.
Zien hoe een eekhoortje over het afdak rent vlak onder mijn raam.
Bezoekers hebben zelf beschreven wenskaarten in hartvorm op de slapende Pisanu gelegd.
Ik heb hem na het overlijden van de koning zijn armbandje met de tekst " I love my Father" terug om zijn pols geschoven. Hij gaf een daarbij goedkeurende blik.
Bowjou in haar prinsessenjurk.
De schooljeugd heeft op dit moment een maand schoolvakantie.
Bowjou, dochter van een patiënten koppel, is door haar werkende ouders voor een paar uur in de zusterpost gedropt. Ze heeft me vanmiddag even geholpen bij het voeren van de blinde Neung.
Ik moest lachen hoe ze nu en dan ook zelf een hapje nam om te proeven.
Bowjou maakt een foto van ons beide, even tijd voor een grapje.
Even ervoor marcheerde deze colonne jonge rekruten tussen de bedden in de ziekenzaal.
Een close-up van de omkijkende jongen op vorige foto.
Het bezoek aan de zieken heeft, zijn gezicht te zien sporen achtergelaten.
Gisteravond kwam ik moeilijk in slaap. Nee, niet door de verkoudheid, die is gelukkig zo goed als over. Maar toen ik terug naar huis reed vanuit de Tempel was op de drukke, grote weg, was weer eens een ongeluk gebeurd. In het langs rijden zag ik
vreselijke beelden van een ernstig gewonde vrouw, man en jongetje liggend in de berm. De sirenes van in de verte aankomende hulpdiensten. Die beelden kwamen aanhoudend terug, mezelf steeds afvragend hoe het met hen zal aflopen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten