Luisteren met Neung in de rolstoel naar de ellenlange toespraak van de abt. Vermoeiend omdat ik er bijna niets van versta, ongeduldig vanwege mijn "verloren" tijd.
De zeven verschillende medicijnen die Anan s' middags moet slikken.
Hij wil ze allemaal tegelijk innemen.
Tiboa dept de huidaandoening van Sommai.
De uitslag op de romp van Sommai.
Hij zegt dat het niet jeukt of pijn doet.
Sommai heeft veel meer pijn in zijn benen, daar worstelt hij de hele dag mee en is er minder aandacht voor de huiduitslag.
Sommige bezoekers zijn echt geïnteresseerd in de patiënten en gaan met hun in gesprek.
Een paar dagen geleden kwam Sulat van de vierde verdieping doodziek het hospice binnen, moest meteen aan de zuurstof en de vernevelaar.
Gelukkig gaat het nu weer beter. Ik probeer met allerlei voedzame en lekkere dingen haar weer te laten aansterken.
voor de grap, Anan met zijn leesbril op.
Sommige ex-patiënten/ bewoners komen na verloop van tijd nog eens op bezoek, zoals deze mooi uitgedoste ladyboy (ben zijn/haar naam kwijt) die de patiënten trakteerde op een koel drankje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten