De jonge Japanse vrijwilliger Takarachi masseert Pon, Pon die kort daarna werd opgenomen in het ziekenhuis van LopBuri en diabetes bij hem werd geconstateerd. Marijke en ik hadden het er laatst over dat dat wel eens het geval zou kunnen zijn. Pon dronk ongelooflijke hoeveel heden water. Vanmorgen werd Pon weer uit het ziekenhuis ontslagen.
De enorme tattoo bestrijkt de hele rug van monnik Nutchapon.
...en dit is de voorkant...
Een journaliste van een Engelse tv zender benaderde Marijke voor een interview. Nadat ze het een paar keer had laten afweten kwam ze onverwacht met een cameraman opdagen net toen we aan onze lunch zaten. Ik maakte me ervan af door aan te geven dat mijn Engels slecht is, Marijke deed dus voornamelijk het woord. Toen ze toch een poging in mijn richting deed en mij vroeg of ik de Thaise taal machtig ben. Toe ik zei dat ik voornamelijk met mijn handen, mijn ogen en mijn hart spreek, raakte ze erg geëmotioneerd en moest ze haar vraagstelling onderbreken. De cameraman bleef haar filmen en ik voelde me een beetje ongemakkelijk naar haar toe.
Later in het gesprek gebeurde het nog eens en zei ze dat ze erg geraakt was en bedankte ons meerdere malen.
Gelukkig, Annan kan weer lachen.
Deze mooie, heerlijk geurende bloemenkrans kreeg ik kado van Sutree.
Vanmorgen ging ik zoals vaker een rondje in de rolstoel maken met de blinde Neung. (Neung is ook halfzijdig verlamd) Met moeite hees ik hem in een van de schommels hier op het terrein.
Nog geen minuut later begon hij te kokhalzen en moest ik de schommel snel tot stilstand brengen.
Zij voelt zich wel goed op de schommel...
Pipon verzorgt de wond van het geamputeerde onderbeen van Kayson.
Ook hij heeft diabetes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten