Nou, vannacht is die wens in vervulling gegaan.
(de kracht van het denken?)
Na weken van droogte,kwam het bakken het uit de lucht.
Ik ben er een paar keer wakker van geworden omdat ik de ramen open had staan.
Ik heb de mijn brommer gisteren met een platte band moeten achterlaten in de tempel.
Gelukkig was er net een monnik met een brommer taxi komen aanrijden, zodat deze op de terug weg richting de stad mij kon meenemen.
Vanmorgen rij ik met Mami mee.We organiseren onderweg een brommer taxichauffeur die mijn band kan komen plakken.
Wat gelukkig snel gefikst is.
Mami maakt vandaag voor voorlopig weer haar (jammer genoeg) laatste werkdag.
Het succesje met het zelf eten van Boontom heeft vervolg gekregen.
Het is in het "systeem" opgenomen dat Boontom rechtop gezet wordt voor het eten en het bed tafeltje wordt bijgeschoven.Vanaf nu is het vanzelfsprekend, ook als ik er niet ben.
Wilay had een huilbui, ze was erg verdrietig toen ze zag dat Nalong een hond schopte.
Gisteren heb ik Ban een film op de portable dvd speler laten zien, vandaag is weer iemand anders aan de beurt.
Er is alweer een nest katten uit. Je struikelt als je niet oplet over de tientallen rondlopende jonge poesjes.
Soms heb ik het idee dat er meer tijd besteed wordt aan het eten geven van de honden en katten dan aan de patiënten.
Mijn energie peil is vandaag erg laag, ik moet mijn lijf zo,n beetje voort slepen.
Net als ik wil afnokken om drie uur komt er groepje Thai jongeren binnen, gewapend met latex handschoenen aan.
Zij kunnen de massages die ik beloofd had verder afwerken.een van de jongens masseerde even mijn rug zodat ik toch nog Wilai kon helpen bij het eten.
Onder het eten komt een groepje jongeren een klein zang concert geven. Het klinkt niet allemaal even zuiver maar het is een wel gemeende geste.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten