In de vroege morgen van nieuwjaarsdag is om vijf minuten voor zes Sangwan overleden.
Ongelooflijk hoe lang je het hebt volgehouden. Wilde je het oude jaar vol maken, wilde je je
« nieuwe » leven in een nieuw jaar beginnen? Vorige week zondag dacht ik nog dat ik te laat zou zijn met de anti decubitus matras, maar je hebt er nog meer dan een week op gelegen. Hoe vaak dacht ik de laatste dagen dat het je laatste moment was. Je wist van geen opgegeven, je linker hand bleef in vuist die ik soms probeerde open te vouwen, maar zonder succes. Twee dagen geleden vroeg ik de dokter je te helpen omdat zo erg onrustig was. Door de morfine pleister werd je rustiger. Meerdere uren heb ik bij je gezeten, was dat misschien een reden dat je niet kon of wilde gaan.
Gelukkig hebben ze gewacht met het afleggen tot ik er was. De kist stond wel al klaar naast je bed.
Je lichaam is nog warm als ik voor de allerlaatste keer afscheid van je neem en zal ik helpen bij je
aflegging.
Verdrietig, maar ik voel ook een geruststelling dat je nu rust hebt.
Ik merk dat Supin ook onder de indruk is. Ik probeer haar te troosten, zie dat ze nog vaak naar het lege bed naast haar kijkt.
Sangwan wordt hier niet gecremeerd wordt ik geïnformeerd, morgen komt haar familie en nemen haar mee. Jammer, maar ook goed.
Dan neem ik morgen mijn steeds uitgestelde vrije dag.
Sangwan
Het leven gaat door, de tijd laat zich niet binden, daarom een toost op het nieuwe jaar. Nopalat heeft me uitgenodigd voor een drankje. Het is maar 4% maar toch eigenlijk niet de bedoeling, dus zeker geen tweede Spy, sorry Nopalat.
In alle kleuren van de regenboog de vulling van deze broodjes, ik kan er niet aan wennen.
Het nodigt mij ook niet uit te proeven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten