Ik kwam er niet eerder toe om een begin te maken met schrijven op dit blog.
Ook al omdat ik een probleem heb met mijn laptop die ik niet geopend krijg en nu schrijf vanaf mijn Ipad, met het probleem van de beperking dat ik geen foto,s kan plaatsen vanaf deze Ipad.
In de tussentijd dat ik in Nederland verbleef zijn er veertien patienten overleden, waaronder Faay
Faay
Aumpron was er pas een paar maanden.
Ook de altijd bezige, trouwe handwerkster Aumpron is een paar weken geleden overleden,
Het is weer even wennen aan de meerdere nieuwe patiënten, hun gezichten en om hun naam te onthouden.
Sunisa verblijft nu in een apparte kamer omdat ze tbc heeft opgelopen. Krijgt daarvoor injecties en andere medicatie.
Sunisa is erg mager geworden en haar prachtige haar is heel kort geknipt. Liep ze voorheen met een stok, nu heeft ze een looprekje nodig om zich te kunnen verplaatsen.
De ontvangst was weer hartverwarmend, ik werd overladen met kusjes en langdurende knuffels.
Dan is het na korte tijd of ik niet ben weg geweest.
Pawa de nieuwe patiënt in bed 5 is wel heel erg terug getrokken. Het deed me goed hem na eenpaar dagen op het bed bij ook de nieuwe patiënt Salayut in bed 7 te zien zitten om met hem te praten. De hyper actief in praten en beweging zijnde Salayut is rolstoel gebonden, waarmee hij rond sjeest. Bij. de kennismaking stelde hij zich voor en zei dat hij homo is. Hij vond het schijnbaar belangrijk dat ik dat moest weten.
Vorige week werd een heel jonge jongen binnengebracht door zijn familie. Vanwege zijn jonge leeftijd zou hij de volgende dag overgeplaatst worden naar het speciale kinderproject. Met veel verzet verbleef hij na het vertrek van zijn familie. De dag erna was hij verdwenen, hij schijnt die nacht gevlucht te zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten