Ik dacht eerst aan een modern kunstwerk toen ik de motorkap van de geparkeerde auto van een van de medewerkers zag.
Maar het is om de honden en katten van de motorkap af te houden.
Hoe warm het ook is ze zoeken toch altijd nog naar een warmer plekje.
Een grote sprinkhaan steekt vlak voor mijn voeten het pad over.
Geroosterd of gefrituurd zijn ze hier een lekkernij. Het is me al vaker aangeboden om te proeven.
Ik moet er niet aan denken!
Elke zondag wordt ik getrakteerd op een ijskoffie.
Ik kan hem zelfs zonder suiker bestellen.
Toen ze vertrokken pakte de man me heel geëmotioneerd vast. Deed het medaillon, met een afbeelding van een monnik, dat op zijn shirt gespeld was af en spelde het op mijn T-shirt.
Afgelopen zaterdag was hoogzwangere verpleegster nog aan het werk. Ze zei wel dat ze buikpijn had en is toen toch maar om 11.00 uur naar het ziekenhuis gegaan. Drie uur later kregen we bericht dat haar dochter geboren was.
Gisteren mocht ze het ziekenhuis verlaten en vandaag kwam de baby laten zien.
Trotse grootmoeder die de kleine Teuye-Hom vandaag ook voor het eerst zag.
Ze kwam haar dochter en de baby ophalen voor twee maanden kraamverlof.
Afgelopen zondag was voor het eerst deze periode dat Phra Alonkot de Abt de patiënten bezocht.
Vroeger was het gebruikelijk dat hij elke zondagmorgen langs de bedden ging.
Vanmorgen heb ik het nog gebruikt en vanmiddag zag ik, toen ik het weer wilde gebruiken dat een van de twee nog functionerende scheerapparaten kapot is.
Met mijn vertrek in zicht was ik dezer dagen mijn lade kastje in de ziekenzaal aan het opruimen.
Er sprongen twee muizen uit een van de lades. Ik had er niets eetbaars inliggen maar er lagen massa's snippers van allerlei spullen. Vandaag trok ik een van de laden weer open en precies hetzelfde.
Nu weet ik ook hoe de gaten komen in de voorraad noedelzakjes die op een van de rekken staat.
Ik heb me ook gewaagd aan de gazenhorren in de badkamer, de dikke slierten zwart geworden spinnenwebben van twee jaar verwijderd. Het resultaat is verbluffend.
Het gaat heel slecht met Ekapap van bed 18. Hij eet al een paar dagen niet meer. maar drinken doet hij nog wel. Ik maak telkens een warme proteïne drank, of soms ook chocolademelk voor hem. Vanaf gisteren moet ik dat met een spuitje in zijn mond toedienen, hij heeft niet meer het besef van zuigen aan een rietje. Hij is in een paar dagen tijd erg vermagert.
Morgen alweer de laatste werkdag. Waar zijn de drie maanden gebleven?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten