De dagindeling is hier ook anders dan in het hospice waar ik om vier uur stop met werken en de avond voor mezelf heb. Hier begin ik om zeven uur en gaat het vaak door tot de avond. Hoewel niet druk maar toch constant bezig.
Vanmorgen vroeg Thong me om zijn haar te knippen en vroeg me of hij een foto daarvan op Face-book mocht zetten.
Deze foto's heeft hij op Face-book geplaatst.Ondertussen heb ik voor elk drie broeken gemaakt, drie schorten en broeken voor Oa de "manager" plus twee schorten voor de verzorgster.
Deze week ging ik met Oa boodschappen doen, tot mijn verbazing hield ze de schort aan die ik voor haar maakte. Toen we in de winkel aren begon ze uitgebreid te vertellen tegen de verkoopster dat ik die schort had gemaakt
Onder tussen is ook het inrichten van mijn eigen kamer (vrijwilligersroom) zover klaar.
Ik vind het ook heerlijk om de tuin bij te houden, elke morgen begint de dag met bladeren vegen.
Kiep vraagt veel aandacht, niet alleen omdat ze zelf niet veel kan maar ook omdat ze heimwee naar huis heeft. Haar zestig jarige moeder die haar al die jaren verzorgde kon het zware werk niet meer aan en is bovendien op dit moment ziek. onder de bijna dagelijkse massage verteld ze aan een stuk door en verzint als deze klaar is van alles om me maar bij haar te houden. Gisteren vroeg ze om Nederlandse les. Ik moest met haar lachen hoe ze alle moeite deed om de getallen van een tot en met tien te onthouden. Daarna was "hoe gaat het met jouw" "met mij gaat het goed" en "hoe heet jij" "mijn naam is Kiep" aan de beurt.
En weer word ik door Oor verwend met een heerlijke maaltijd.
Tong is aan het oefenen om zelf van zijn rolstoel in zijn bed te komen. Yves en ik staan paraat om in te grijpen als het fout gaat en hem te kunnen opvangen.
Vandaag lukte dat al heel aardig. Ik heb ontzag voor zijn doorzettingsvermogen.
Het is nu acht uur in de avond en terwijl ik dit zit te schrijven gaat mijn telefoon, Kiep aan de lijn of ik haar benen even goed wil komen leggen. Sommige dingen wat ze vraagt die ik niet versta vertaald ze via haar mobiele telefoon in het Engels. Door de spasmen ligt ze nu niet goed om te kunnen slapen. Het duurt dan een hele tijd voordat die spasmes minderen, haar benen goed liggen en ze in slaap kan vallen.
Vanmorgen hebben we een gordijn van aaneengeregen fel gekleurde plastic balletjes voor de badkamer schuifdeur naar buiten gemaakt, het moet tevens de zon tegenhouden en de inkijk verhinderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten