Pakai helpt me bij het uitdelen van de gesmeerde en belegde sneetjes.
Ik heb genoeg om ook de vierde verdieping en de handwerk afdeling te trakteren en gebruik mijn bezoek aan deze afdelingen tevens om hier al afscheid te nemen.
In de loop van de morgen ga ik ook bij het kantoor en de manager mr. Tanatchai langs om afscheid te nemen.
Deze laatste duwt me als dank een medaille met de afbeelding van de headmonk Alogkot in mijn handen en moet ik beloven dat ik terug kom.
Het afscheid nemen in het hospice vind ik altijd het moeilijkst. Ik weet tenslotte niet wie ik de volgende keer weer terug zie.
Met de wens van Jeanny in mijn achterhoofd begin ik aan het karwei.
Jakit zegt me dat hij mij erg zal gaan missen,een pijnlijk lachje verschijnt als ik zeg dat dit wederzijds is en ondanks dat ook Supin, Thanit,Wan en nog een paar anderen me huilend vastpakken voel ik veel dankbaarheid bij het afscheid nemen.
Nu voel ik wat Jeanny bedoelde.
Ik laat mijn brommer,goed afgedekt, onder het afdak, bij Pakai achter en neem een ( brommer) taxi naar het guesthouse,
na het bezoek aan de kapper voel ik me nog kaler.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten