dinsdag 10 januari 2017

Woensdag 23 november 2016

Mijn laatste werkdag verloop heel anders dan dat ik me bedacht heb.
Mijn streven om iedereen geschoren en geknipt achter te laten wordt al snel "verstoord".
Al vroeg in de ochtend word ik geroepen dat er bezoek voor me is.
Als ik met Ead de nog voor mij onverwachte gast tegemoet loop zie ik op een afstand Annet.
Annet was hier jaren gelden ook vrijwilliger en heb met haar een paar maal samen gewerkt.
Een paar keer is zij daarna nog op bezoek geweest.
Met haar ga ik de bedden langs en ze maakt een praatje met meerdere patiƫnten.
Ik sta versteld van haar Thaise taal kennis. Komt zegt ze dat haar zoon met een Thaise getrouwd is en arts is in Bangkok.
Ik probeer nog zoveel mogelijk in de resterende tijd in te halen en stel het afscheid nemen tot het allerlaatste moment uit.
Het is zoals gewoonlijk Thanit die het met afscheid nemen heel moeilijk heeft en reageert dan ook weer erg  emotioneel,waar hij me dan onbedoeld in mee neemt  Hij blijft me met betraande ogen nakijken als ik bij de andere patiĆ«nten langs ga.
Omdat ik mijn brommer hier in het project mag stallen tijdens mijn afwezigheid is mij aangeboden me terug naar het guesthouse te rijden.
Daar pak ik mijn boeltje in en ook dit mag ik hier "stallen" voor de volgende keer.