donderdag 31 december 2015

30 december 2015

De heuvels in de omgeving kleuren geel van droogte. Het heeft nauwelijks geregend in de drie weken dat ik hier ben. De aanhoudende wind zorgt nog eens extra voor dorheid.

 
Een van de jongste telgen van het project, het zoontje van de vrouw van de wasserij.
Hij heeft het best naar zijn zin, kraaiend op de schoot van "Opa" Huub.
 
 
 
Versieringen worden (meer dan voor Kerstmis) aangebracht voor de komende jaarwisseling.
 
 
 
Neem een cadeautje van Sunisa in ontvangst.
 
 
teken van dank,,,,,
 
 
 
           De Manager zelf bemoeid zich met de laatste aangebrachte versieringen.

 

 
En dan kan om zes uur op 30 december het feest beginnen.....
Ik ben er speciaal voor terug gekomen naar de tempel daar Mr. Tanachai me voor het feest had uitgenodigd.
Terwijl ik naar de tempel reed kwam ik de brandweerauto tegen en zag dat de heuvel, dicht bij het klooster van de buren in brand stond. Daar het op dit moment windstil was bleef de rook in het dal hangen.
Een groot contrast met het prachtige beeld dat ik even te voor had toen ik in de schemering vertrok bij het pension. Een grote groep reigers vloog over, een prachtig gezicht dat wel twee minuten duurde eer de grote groep was overgevlogen.
 
Tongsi heeft veel succes met haar karaoke nummer, vanuit het publiek wordt haar de nodige biljetten van twintig bath toegestopt. (zie foto hier boven)

 
En natuurlijk wordt er door jong en oud gedanst.
Al bij de eerste dans wordt ik uitgenodigd om mee te doen. Ze weten van andere jaren dat ik daar wel voor te vinden ben. Ze laten me echter niet even uitzweten en zo ben ik dan alweer bezig met mijn volgende dans.

 
Tegen half negen neemt de net gearriveerde Phra Alongkot plaats op zijn troon en houdt een toespraak van bijna een uur. Gelukkig tussen door met een vrolijke noot, zodat de lange duur een beetje gebroken wordt.

 
Als eerste moet ik op uitnodiging van de Manager naar voor komen, en onder applaus wordt ik door de Abt bedankt en overhandigd hij mij een geschenk.
 

 
Daarna is het de beurt aan alle werknemers en voor zover dat mogelijk is de patiënten. Mr. Tanachai leest een voor een alle namen op en ieder komt op zijn beurt naar voor en knielt bij de Abt neer om zijn of haar presentje in ontvangst te nemen.
 
Het is een raar idee dat op twee honderd meter hier vandaan een brand woedt, terwijl wij aan het feesten zijn. Maar ik zie dat nu en dan toch een bezorgde blik aanhoog gaat.
Gelukkig zijn er kort geleden veel struiken rondom de huisjes van patiënten en andere gebouwen weg gehaald, zodat deze veilig zijn bij een eventuele brand.
 
Om tien uur is het feest afgelopen.
Wanneer ik op mijn brommer wil stappen om naar huis te gaan zie ik Wi bij het hospice met een bezem een kleine slang verjagen.
 
 
 
 
Op de heuvel ziet het nog rood van de vlammen die zich een weg omhoog hebben gebaand richting top.
 
 
 
En zo wordt 2015 hier langzaam uitgeluid.



zaterdag 26 december 2015

25 december 2015

Ben vanochtend extra vroeg naar de tempel gereden. Omdat ik om half tien met mijn Santa Claus act wilde beginnen, dit vóór de lunch om half elf. Ik weet dat er aan het begin van de ochtend veel gevraagd wordt en ik dan extra druk ben met allerlei vaste karwijtjes. Maar het lukt me warempel om me tegen half tien te gaan verkleden.


Het was een hele happening, wat ik heb genoten. Sommigen herkenden me niet direct, en de kleine Mapot was zelfs bang voor me, durfde niet kort bij me te komen.

 
                                            Aan het bed van Sawat

De ronde langs de patiënten ( in totaal met de buitenpatiënten erbij 140 mensen) duurde veel langer dan ik gedacht had. omdat velen met me op de foto wilde, dit met hun eigen mobieltje dat dan weer door een ander bediend moest worden.



            En natuurlijk wil ook Pakai met de Kerstman op de foto.     foto's : Songporn

         
                                                vrolijke omhelzingen


                                 
                                                       bij Kitti aan bed



                                                      een knuffel van Tinoy


                              
                                                                    bij Rachen aan bed


                                      
                                              aansluiten in de rij voor Santa Claus


 
Deze hartige koek (een soort Pisa) was de lunch vandaag. Omdat  het vegetarisch was heb ik hem meegegeten. Alleen de heel hete dressing heb ik overgeslagen. Vanwege de pepertjes in het midden was het voor mij heet zat.

 
en dit was het kersttoetje...aan kleurstof geen gebrek, maar toch wel lekker.
 
 
 
Ladyboy Ed die net omgekleed is van een show waarin hij/zij in travestie optrad als danser voor een grote groep dienstplichtige militairen, die hier vandaag en bezoek waren.

 
Thaise kerstboom.
 
 Ik vind het altijd nog moeilijk om tegen het lege bed aan te kijken van de in oktober overleden Sirichai. Het bed is daarna tot heden niet meer bezet geweest, of heel kort door een buiten patiènt die zich een dag niet lekker voelde.
Ik kijk er altijd tegenaan wanneer ik twee keer per dag Annan te eten geef 

 
Somkid in zijn diepe middagslaap 


 
Slapende "kerstman" Neung.

 
 
Phra Alongkot met zijn "kersttoespraak" op de tv.



vrijdag 25 december 2015

Kerstavond 24 december 2015

Kerstavond 2015....
Met wat kerstboom verlichting heb ik mijn kamer wat meer in kerstsfeer gebracht, een wierook stokje aan gestoken en de airco op volle toeren.
Heb net een tosti gemaakt van het laatste stukje boeren belegen kaas van de markt in Maastricht. Het heeft me heerlijk gesmaakt.
Geniet nu van een glaasje rode wijn die ik oorspronkelijk voor Yves in ChiangMai had gekocht vorige keer, maar omdat ik toen uiteindelijk met het vliegtuig ging, kon ik deze niet meenemen in mijn handbagage.
Ben op deze Kerstavond de laatste nieuwjaarswens kaarten aan het schrijven voor het thuisfront.
 

 
sfeerbeeld van mijn kamer


 
mijn schrijfhoekje....
 
Gisteren met Sompong op de brommer naar de stad gereden om een Santa Claus outfit te kopen. Vanavond het "one size" kostuum gepast. Ik ben er klaar voor, verheug me al op morgen.
 
Om half negen hou ik het voor gezien en duik in mijn bed.......
 
 

woensdag 23 december 2015

zondag 20 december 2015


 
Deze foto besloeg de hele voorkant van de krant van 16 december.
Berichte het overlijden van deze, door zijn grote bekendheid, 100 jarige monnik.
 
 
Dit is een kijkje in de "garderobe kast" op het bed van Sulapon. Alles netjes opgerold met een elastiekje erom en mooi gestapeld.
 
 
Nom, altijd stil aanwezig, vraagt nooit, maar veelal tevreden en met een glimlach.


 
Ook vandaag is het zeker in de ochtend uren ( voor Thai begrippen) erg koel.
Ben voor Annan op zoek moeten gaan om sokken te vinden voor zijn ijskoude voeten.
Toch is het in de middag weer zo'n 34 graden.


 
Ook hier op het terrein is een altaartje ingericht om de inmiddels met een staatsbegrafenis gecremeerde monnik te herdenken. De lange stoet die door Bangkok trok werd de hele ochtend live uitgezonden op de tv.
 
Ik heb vanmorgen heel wat sinaasappels  geschild, in partjes verdeeld en ontpit aan de patiënten uitgedeeld. Vaak worden ze door gasten overladen met snoep, maar fruit wordt niet zo vaak gegeven dit terwijl de meeste er erg van houden.

Neung is aan het bijkomen van zijn epileptische aanval die hem vanmorgen vroeg trof.
De nu zo stil en afwezige Neung zijn we niet gewend, meestal is hij vrolijk.


 
De in aanbouw nieuwe keuken. Dit is echt nodig, de huidige is smerig en vervallen.
 
Amnoi is terug uit het plaatselijke ziekenhuis van LopBuri, waar hij was opgenomen voor een ernstige epileptische aanval. Ik zie dat hij een grote doorlig wond aan zijn hiel heeft en vraag Wi om deze te verzorgen. Ik vind het niet altijd prettig dat ik zoiets moet constateren, hoewel er dan meestal wel goed op gereageerd wordt en aktie wordt ondernomen.
 
 
 
Natuurlijk zwaait Pakai de scepter (lees pollepel) aan de pannen.
 
Vandaag 19 december ben ik op uitnodiging van Pakai en haar familie op mijn vrije dag mee geweest om een kindertehuis te bezoeken, waar ze zoals ze vaker doen op een verjaardag in de familie een donatie doen voor een goed doel. Deze keer betrof het de verjaardag van de schoonzoon. Om acht uur werd ik opgehaald en na een rit van anderhalf uur aangekomen bij de betreffende instelling waar ze voor de 50 kinderen een lunch gingen verzorgen. Ondertussen werd de volgeladen pick-up met allerlei verzamelde spullen voor de kinderen uitgeladen.
 
 
De 50 klaar staande bordjes met noodle soep.
 
 
 
Jub, dochter van pakai deelt de cakejes uit.
 
Als toetje een gebakje en een flesje limonade, leuk om die blijde snoetjes van de kinderen te zien.
 Ik heb genoten.

 
Een van de kinderen, geconcentreerd, likkend aan haar gebakje.
 
 
 
Ook dit jongetje laat zich door de fotograaf niet afleiden.
 
 

 
En natuurlijk na afloop op de foto
 
 

 
de beste stuurlui staan aan wal.....


 
 De hele groep op de foto en voor het vertrek krijgen ze nog een zakcentje toegestopt.
De gekregen knuffels hebben ze al snel tot vriend gemaakt.


 
Na afloop nog ergens op de terugweg een bezoek aan een klooster gebracht.
Nee, dit is geen echte monnik, maar zou zo bij Madam Tussauds kunnen staan.


 
De meeste Thai zijn heel godsdienstig. Ook als ze lang een Boeddha beeld  komen wordt er eerbiedig gegroet.
 
 
 
Als afsluiting van deze heel leuke dag nog even langs de zonnebloem velden gereden.
 
 
 
Ook Mapot heeft het koud.
Nadat ik Ploi (zijn moeder) in het ziekenhuis had opgezocht, mocht ze gelukkig de dag erna weer naar "huis". Zoals meestal al het geval is hebben andere patiënten zich over het jongetje ontfermt.
 
Hoog bezoek van een vooraanstaand militair met zijn gevolg.
Terwijl ik de been oefeningen met  Kitti aan het doen ben wordt ik gevraagd of ik even met de man voor een foto wil poseren.


 
En weer arriveert er een lading snoep.
 
 

zondag 13 december 2015

zondag 13 december

Ook gisteren is het er niet van gekomen om te schrijven. Heb even moeten toegeven aan de opgelopen jetlag van mijn overigens heel comfortabel vlucht met KLM.


Na het werk wilde ik "even" gaan rusten, viel in slaap en werd pas een paar uur later wakker waarna ik ben blijven liggen en tot de volgende ochtend. heb geslapen.

Het is vanuit Naderland met zijn voorjaar temperatuur van woensdag toch best nog een overgang  naar de 35 graden van hier.

Vandaag, zondag mijn derde werkdag ben ik bijna rond met de meest "noodzakelijke" karweitjes. Bijna iedereen is geknipt (een enkeling was in de drie maanden van mijn afwezigheid niet geknipt) en geschoren, ben nu bezig met tussendoor nagels knippen en vijlen. sommigen hebben nagels van meer dan een halve centimeter lang.
Kreeg vandaag van de Manager een bureau om mijn spullen voor de verzorging op de bergen. Ik spaar nu tijd uit omdat ik niet meer hoef te zoeken, maar plek heb om alles te ordenen. Zelfs een bureaustoel liet hij aanrukken, maar daar zal ik niet veel gebruik van maken denk ik.
Vandaag was Mami (Japanse vrijwilliger) op bezoek, die vanwege gezondheid redenen jammer genoeg niet meer hier kan werken. Zo'n vier jaar was ze heel frequent aanwezig.
Gisteren ontmoette ik Jimmy (voorheen ziekenverzorger hier in het hospice)
Ook hij mag kan niet meer hier werken nadat hij een jaar geleden hier tbc opliep.

Vrijdag heb ik vanwege de 85ste verjaardag van Jan Straatman (vrijwilliger van het eerste uur, hij heeft dit project eigenlijk ontdekt. Dank zij hem ben ik er terecht gekomen) een etentje georganiseerd (door hem getrakteerd) voor de mensen die hem hier dierbaar zijn.
Jan heeft dit werk hier tien jaar gedaan en moest in 2006 na een herseninfarct hier opgelopen naar Nederland worden gerepatrieerd.
 


Jan, op je gezondheid en heel erg bedankt voor het heerlijke etentje, ook namens
mr. Samrid, Sutree en Pakai and family. (Kimlai en mr.Tanachai konden niet aanwezig zijn)

Jammer dat je zijn vlechtje niet kunt goed zien op zijn voor de rest kale kopje.
 
Ook deze avond kwam het verlegen bloemenverkopertje langs.
Dit geurige kransje heb ik uitgezocht voor de jarige Jan Straatman.
------------
 
Op de valreep kreeg ik vandaag in de middagpauze nog een korte cursus Origami (Japanse vouwkunst, in Thailand heel populair) de linker roos is van mijn hand de rechtse (de mooie) van Wi, die met veel geduld het me voor deed.
In het hart is een muntstuk van vijf bath meegenomen dit voor Tamboon (offering aan Buddha)


Toen ik vanmiddag Pawa (patiënt op de 2de verdieping, geestelijk beperkt) hielp bij het eten van een ijsje, getrakteerd door een van de bezoekers, verslikte hij zich en proestte me een plakkerige hap ijs in mijn gezicht. Ik had het kunnen weten, want net ervoor had ik zijn bed schoon gemaakt nadat ze hem zelf zijn middageten hadden laten eten. Ik denk dat er meer op zijn bed lag dan dat hij heeft binnen gekregen.